Europese burgers en hun crisis

27-10-2011

Gemengde gevoelens toch wel bij de beslissingen die de Europese staatshoofden vandaag namen. Er is wel een stap vooruit gezet. De eurocrisis is bedwongen, er komt een herkapitalisatie van de banken, het noodfonds groeit en Griekenland krijgt een schuldkwijtschelding van 50 procent en daarmee opnieuw een klein beetje perspectief.

Maar willen we echt in een euforische stemming komen, dan is er meer nodig dan dit. De uitbreiding van het Europese Noodfonds is vooral financiële spitstechnologie. De Raad schaart zich volledig aan de kant van de financiële markten en niet aan die van de burgers. We hebben geen enkel perspectief gekregen op eerlijke inkomsten, op jobcreatie, op investeringen in de economie. Een wankele economie zal nooit herstellen door financiële trucjes toe te passen. Als we echt uit de crisis willen geraken, is een threepack nodig: de begrotingen op orde brengen, eerlijke inkomsten genereren en investeren in economisch herstel.

Wat me verontrust is dat het precies de Bundestag is die de Europese beslissingen heeft genomen, en niet de Europese Commissie zoals het zou moeten. Europese burgers uit andere lidstaten kunnen Duitsland niet ter verantwoording roepen. Dit is fundamenteel ondemocratisch. Deze crisis toont scherper dan ooit aan dat de Europese constructie moet veranderen. Europa moet evolueren naar een federaal model met een slagvaardig parlement, een echte Europese regering en een verkozen Europese president die de voorzitter is van de Commissie. Vandaag is de president de onverkozen voorzitter van een vergadering van kibbelende regeringsleiders die enkel de eigen nationale belangen willen dienen en dat kan zo niet verder.

Verder in deze nieuwsbrief: